|
ღ•♥•ღ رز صورتـــــــــی ღ•♥•ღ ♥ تو را به اندازه تمام چیزهایی که اندازه ندارند دوست دارم ♥
| ||
|
[ پنجشنبه ٢٩ تیر ۱۳٩۱ ] [ ٧:٠۸ ب.ظ ] [ rose ]
[ پنجشنبه ٢٧ بهمن ۱۳٩٠ ] [ ٧:٥٤ ب.ظ ] [ rose ]
چند سالیه حوالی 25 بهمن ماه (14 فوریه) که می شه، هیاهو و هیجان رو تو خیابون ها می بینیم. مغازه ها از اجناس کادویی لوکس و فانتزی غلغله می شوند. همه جا اسم valentine به گوش می خوره. حالا ببینیم که این valentine از کجا اومده:
" در قرن سوم میلادی که مطابق می شود با اوایل امپراتوری ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده به نام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته. از جمله این که سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشه(!). از این رو ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم غدقن می کنه. کلودیوس به قدری بی رحم و فرمانش به قدری قاطع بود که هیچ کس جرأت کمک به ازدواج سربازان رو نداشت. اما کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین) مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می کرد. کلودیوس دوم از این جریان خبردار می شه و دستور می ده که والنتاین را به زندان بندازند و سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام می شه. بنابراین او را به عنوان فدایی راه عشق می دونند و از آن زمان نهاد و سمبلی می شه برای عشق!"
اما کمتر کسیه که بدونه در ایران باستان ، نه مثل رومی ها از سه قرن بعد از میلاد، که از بیست قرن قبل از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده!
جالبه که بدونید این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادفه با 29 بهمن، یعنی فقط 4 روز بعد از والنتاین فرنگی! این روز "سپندارمذگان" یا "اسفندارمذگان" نام داشته. فلسفه ی بزرگداشت این روز به عنوان "روز عشق" به این صورت بوده که در ایران باستان هرماه را سی روز حساب می کردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هر کدوم از روزهای ماه هم یک نام داشتند. مثلا روز اول،"روز اهورامزدا"، روز دوم ، "روز بهمن" (سلامت، اندیشه) که اولین صفت خداونده. روز سوم، "اردیبهشت" یعنی راستی و پاکی که باز از صفات خداوند است. روز چهارم "شهریور" یعنی شاهی و فرمانروایی آرمانی، که خاص خداوند است و روز پنجم، "سپندارمذ" بوده.
سپندارمذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشقه؛ چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزه. زشت و زیبا رو به یک چشم نگاه می کنه و همه را چون مادری در دامان پر مهر خودش امان می ده. به همین دلیل در ایران باستان، اسپندارمذگان را به عنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی می شده. که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنیترتیب می دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت که در ماه مهر، "مهرگان" لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ یا اسفندارمذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند. سپندارمذگان جشن زمین و گرامیداشت عشق است که هردو در کنار هم معنا پیدا می کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان هم زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می کردند. ملت ایران از جمله ملت هاییه که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوندفراوانی داشته. به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده ی فرهنگ، نحوه ی زندگی، خلق و خوی، فلسفه ی حیات و کلا جهان بینی ایرانیان باستان است. از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود کمتر آشناییم، شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده.
شاید هنوز دیر نشده باشد که روز عشق را از 25 بهمن ((valentine به 29 بهمن (سپندارمذگان ایران باستان) منتقل کنیم.
نگاهت را به کسی دوز که قلبش برای تو بتپه چشمانت را با نگاه کسی اشنا کن که زندگی را درک کرده باشه سرت را روی شانه های کسی بگذار که از صدای تپشهای قلبت تو را بشناسه آرامش نگاهت رو به قلبی پیوند بزن که بی ریاترین باشه لبخندت را نثار کسی کن که دل به زمین نداده باشه رویایت رو با چهره ی کسی تصویر کن که زیبایی را احساس کرده باشه چشم به راه کسی باش که تو را انتظار کشیده باشه اما عاشق کسی باش که تک تک سلولهای بدنش تقدس عشق را درک کند!
 یک نفر ..... یک جایی..... تمام رویاهاش لبخند توست و زمانی که به تو فکر میکنه احساس میکنه که زندگی واقعا با ارزشه پس هرگاه احساس تنهایی کردی این حقیقت رو به خاطر داشته باش یک نفر ..... یک جایی..... در حال فکر کردن به توست !
 [ یکشنبه ٢۳ بهمن ۱۳٩٠ ] [ ٩:۱٥ ب.ظ ] [ rose ]
آدمهایی که این جمله رو می شنون خوشبخت ترین آدمها هستند:
"عیب نداره با هم درستش می کنیم"
[ جمعه ۱٤ بهمن ۱۳٩٠ ] [ ۱٢:٠٤ ق.ظ ] [ rose ]
   می خواهم رازی را به تو بگویم. آیا می دانستی که دو روز در هفته وجود دارد که تو اصلاً نباید در این دو روز احساس ترس و نگرانی داشته باشی. در این دو روز خیالت تخت تخت باشد. اولین روز، همان دیروز است. تمامی خطاها و اشتباهاتی که انجام داده ای، دردها و سختی هایی که کشیده ای مربوط به دیروز بود. بدان که دیروز رفته و دیگر باز نمی گردد.
هر چه قدر هم که می خواهی پول صرف کن، اما دیروز دیگر رفته که رفته. و اما روز دوم. روز دوم هم، همین فرداست. تو نمی دانی که فردا چه خواهد شد. شاید پر از امید و خوشی باشد. فردا هم از کنترلت خارج است. فردا باز هم آفتاب با شکوه خاص می تابد. آفتاب خواهد تابید اما شاید بالای سرت تکهٔ ابری مانع از رسیدن نور آن به تو شود، اما در ذات شکوهمند طلوع و ادراک بی چون و چرای آن محلی از تردید نیست. تا قبل از طلوع هم فردا متولد نشده، پس نگران چیزی که هنوز وجودش را با چشمانت ندیده ای نباش. همین امروز باقیست. همه باید در همین روز یعنی امروز به جنگ با مشکلات بروند.
این تجربه امروز نیست که ما را به سوی عصبانیت، نگرانی و حتی جنون می راند. این پشیمانی از کاری است که دیروزت را به خود اختصاص داده است و ترس از آنچه که فردا ممکن است برایت به ارمغان بیاورد.
پ.ن
امروز !
سعی کن از امروزت نهایت استفاده رو بکنی . امروز تا می تونی بخند . به در گاه خدا دعا کن .
رویاها ی زیبا در افکارت بپروران . اگه دوست داری گریه کن .خلاصه در امروز زندگی کن .
کسی چه می دونه شاید فردایی نباشه. . . . . !!!!!
[ پنجشنبه ٦ بهمن ۱۳٩٠ ] [ ۱۱:٥٦ ب.ظ ] [ rose ]
[ یکشنبه ٢٥ دی ۱۳٩٠ ] [ ۱٢:٢٤ ق.ظ ] [ rose ]
یه روز یه آقایی نشسته بود و روزنامه می خوند که یهو زنش با ماهی تابه می کوبه تو سرش. مرده میگه: وقتی هفته پیش برای تماشای مسابقه اسب دوانی رفته بودم اسبی که روش
زنش جواب میده: آخه اسبت زنگ زده بود!
[ یکشنبه ٢٥ دی ۱۳٩٠ ] [ ۱٢:٠٥ ق.ظ ] [ rose ]
به تو اندیشیدن را عادتی ساخته ام بهر تنهایی خویش دل به دل راه ندارد هرگز، مردمان میگویند دل به دل راه قشنگی دارد که درونش همه عشق است و وفا و ندارد راهی به در بسته خاموش جفا حال من میگویم ,دل به دل راه ندارد هرگزبه یقین دل به دل راه اگر داشت تو می دانستی ،که دلم را به قشنگی نگاهت بستم و چقدر محتاج نگاهت هستم باز میدانستی که ترک سبز غرورم از چیست وچرا خانه دل بی تو تهی است دل به دل راه اگر داشت تو میدانستی... منهوس خالی از احساس تو را می دانم و پای عهدم تا ابد می مانم .... دل به دل راه ندارد هرگز ... به یقین دل به دل راه اگر داشت تو می دانستی ... که نباید بروی ...که نباید بروی ... به خدا بی تو دلم می میرد !!! پ.ن راه دارررررررره؟ راه نداررررررره؟ گاهی وقت ها داررره گاهی وقت ها نداررره! هر وقت دوست داره راه داررره ،هر وقت دوست نداره راه نداررره!! یا اصلا دل کیلو چنده...آره!!! شاید هم هیچکدااااااااااااام ؟؟؟
[ چهارشنبه ۱٤ دی ۱۳٩٠ ] [ ۱٢:٢٦ ق.ظ ] [ rose ]
|
درباره وبلاگ 
امکانات وب   
| |
|
[ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ]
| ||
ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته 
